แอบอัพเลว แซงคิวมา 2 เอนทรี่ย์ /หัวเราะ งานอื่นแปะไว้ก่อน ยังไม่อยากย่อรูป...
(อนึ่ง... เอนทรี่ย์พล่ามเน้อ)
อารมณ์เริ่มชิวแล้ว มาบ้าดีเดือดอัพไปอ่านฟิคไปได้อีก ออกมารั่วได้โล่ห์จริงๆ
...
.......
ก่อนอื่น เอนทรี่ย์นี้ ขอเป็นอีกเอนทรี่ย์แล้วกัน ที่เรายกให้เป็นเอนทรี่ย์ของครูของเรา
ม.อลงกรณ์ (สงวนนามสกุลแล้วกัน เหตุผล?เดี๋ยวก็รู้...)
ม. นี่หนูเขียนเผื่อ ม. มาอ่านอีกเลยนะเนี่ย /หัวเราะ
ตอน ม. บอกมาว่า ม.มาอ่านที่หนูเขียนให้แล้วอ่ะ ม. หนูแทบมุดดินหนี อายยยยยย
ไม่คิดว่า ม. จะได้มาอ่านเจอ (มันถึงได้สบถอะไรซักอย่างที่ไม่เป็นภาษาไง เหะๆ)
เรื่องที่อยากบอก ม. เรื่องที่อยากพูดเกี่ยวกับ ม.
ให้เขียนซักร้อยเอนทรี่ย์ มันก็คงไม่พอ เหตุผลคือ พูดทีไรพล่ามแตกตลอด
มันยากที่จะอธิบาย เหมือนกับที่ ม. พูดให้ฟังนั่นแหละ
อยากขอบคุณ แล้วก็ขอบคุณ แล้วก็ขอบคุณ หลายๆครั้ง
รู้...ว่า ม. อ่ะ คงเบื่อแล้วละมั๊ง? เขียนอะไรให้ทีไร ก็มีแต่คำนี้
แต่นึกคำอื่นไม่ออกจริงๆ ม.
ในหัว ทันนึกออกถึงคำที่จะเขียนได้แค่นี้
มันไม่มีอะไรเลย นอกขากคำว่าขอบคุณ
ขอบคุณ ที่ทำให้เด็กคนนี้ได้รู้จักดนตรีไทย
ขอบคุณ ที่สอนเด็กคนนี้มากมายหลายอย่าง
ไม่ใช่แค่ดนตรีไทย แต่เป็น มารยาท การเสียสละ ความมีน้ำใจ การมีวินัยฯลฯ
มากมายหลายอย่างเหลือเกิน ที่ได้มาจากดนตรีไทย... ที่ ม. เป็นคนชักนำให้เด็กคนนี้ได้รู้จัก
ได้รู้จักเพื่อน รุ่นพี่ ที่ถ้าไม่ได้เจอกันที่นี่ ก็อาจจะไม่ได้รู้จักกันเลย
หลายๆอย่าง ม.คงอ่านไปแล้ว ก็คงไม่เขียนแล้วแหละ
หวังว่า ม. จะโชคดี เจอแต่สิ่งดีๆ
และหวังว่า ม. จะทำตามสิ่งที่คิดสำเร็จได้ลุล่วงด้วย
จากวันนี้ คงไม่มีแล้ว เสียงบ่นของ ม.
เสียงซอโหยๆ ของ ม. (อยากบอกว่าเลียนแบบยากอ้ะ...)
แต่ว่าถึงไม่มีมัน หนูก็จะพยายามหน้าที่ของตัวเองให้ดีที่สุดนะคะ
สิ่งที่ ม.สั่ง ม.สอน ถึงจะจำไม่ได้ทุกคำพูด แต่จะทำให้ดีที่สุด
ดนตรีไทย ถึง ม. จะไม่อยู่ จะขยันมาซ้อม จะพัฒนาฝีมือ ให้ดีขึ้นๆ ส่วนไหนที่ขาดอยู่ก็จะทำให้มันเต็ม(สติ? 55)
แล้วจะพยายาม คอยดูให้คนในวงมาช่วยกันซ้อม
ม.ไม่ต้องเป็นห่วงนะ (/ม. > แกแหละ น่าห่วงที่สุดว่าจะโดดซ้อม? 5)
สุดท้ายก่อนจาก....
โฉบเขามาอีกที....
"ครูคือใคร ใครคือครู ในวันนี้
ใช่อยู่ที่ ปริญญา มหาศาล
ใช่อยู่ที่ เรียกว่า ครูอาจารย์
ใช่อยู่นาน สอนนาน ในโรงเรียน
ครูคือผู้ ชี้นำ ทางความคิด
ให้รู้ถูก รู้ผิด คิดอ่านเขียน
ให้รู้ทุกข์ รู้ยาก รู้พากเพียร
ให้รู้เปลี่ยน แปลงสู้ รู้สร้างงาน
ครูคือผู้ ยกระดับ วิญญาณมนุษย์
ให้สูงสุด กว่าสัตว์ เดรัจฉาน
ปลูกสำนึก สั่งสม อุดมการณ์
มีดวงมาน เพื่อมวลชน ใช่ตนเอง
ครูจึงเป็น นักสร้าง ผู้ยิ่งใหญ่
สร้างคนจริง สร้างคนกล้า สร้างคนเก่ง
มอบคนให้ ได้เป็นตัว ของตัวเอง
ขอมอบเพลง นี้มา บูชาครู"
เนาวรัตน์ พงษ์ไพบูลย์
สำหรับคนอื่น จะคิดยังไง หนูก็ไม่รู้
แต่สำหรับหนู ม. เป็นครูคนหนึ่ง ที่ทำหน้าที่ครูได้สมบูรณ์ที่สุดแล้วนะ ม.
ร๊ากกกกกก รักม.นะ~~
ปล. ม. หนูยิ้มแล้วนะ!!
ปลล. แอบรู้สึกบ้าเล็กน้อย ม.ไปแค่บางแคเองเนอะ? ร้องไห้เป็นเผาเต่าไปได้ /หัวเราะ
ปลลล.บางแค... บางแค.. /เหล่ข้างบน "ไว้จะแอบไปบุกนะคะ หึๆๆ"
